Letra de Paczka - Zero (POL)

Byłem w tej paczce, co lubiła siadać na trawie

Żeby popatrzeć stąd, czy niebo na nas nie spadnie

Wieczór to psałterz latem

Ma każdą barwę z palet

I kiedy słońce zajdzie za horyzontem znajdzie nowy początek (Amen)

Nowy porządek zamień na dziwolągi z marzeń

Niech mowę rwą ich fale

Jak każdy zostać chciałem tam już na zawsze, ale

Lat niewinności pacierz dawno się skończył

Jak siedzisz na kasie, to wiesz co jest grane

To więcej niż areszt – ej: jak mierzyć się z czasem?

Nie liczyć się z hajsem? – czy życie bez zmartwień, jest droższe czy tańsze?

Czy życie bez manier, jest po prostu chamstwem?

Chciałem być sobą, ale nieraz przegrywałem walkę

Ze swoją głową, jakbym cierpiał na polikefalię

Są tacy, co pomogą ale najważniejszą prace

Musi wykonać twoje serce, nie ich lamentacje

Jest parę pytań we mnie, których nigdy nie wyciszę

Dlaczego tamten musiał odejść, a ja dalej żyję?

Dlaczego rówieśnicy lubili mnie ich rodzice

Zawsze mówili: lepiej uważaj z tym towarzystwem?

Dlaczego to ja raczej sobie jakoś poradziłem?

Dlaczego dla jej starych stanowiliśmy margines?

Chociaż to nie ja zamieniłem szkole w macierzyńskie

Chociaż to nie ja wieczorowo goniłem ambicje

Miałem pragnienia dziwne niczym alfabet z liter

Których nie uczą szkole, których nie uczą nigdzie

Łatwo to przekuć w fobie, trudniej to przekuć w życie

Trudno się czyta wizje, kiedy są przez to inne

Mówią: „poczekaj chwilę” – próbuję kolejną szansę

Jak skasowany bilet wykorzystać na przypale

Ścigają mnie kanary – pewnie, że nie na wakacje

Kolejni komornicy rozbijają się o ścianę

Mieszkamy z siorą na pół – sorry za te wszystkie akcje!

Jakieś stypendium, ale na razie tylko socjalne

Nikt nie tłumaczył jeszcze, że da się jakoś inaczej

A zresztą – kurwa – i tak wszystko tutaj pachnie wałem!

Gdy słoik pełen łez z niezagojonych ran

Tonę jak zmięty pet w morzu zlewek po melanżach

Znowu obity łeb mam, a mogłem przecież spać

Zamiast się spity drzeć i szlajać do białego rana

Gdy słoik pełen łez z niezagojonych ran

Tonę jak zmięty pet w morzu zlewek po melanżach

Znowu obity łeb mam, a mogłem przecież spać

Zamiast się spity drzeć i szlajać do białego rana

Niejeden z paczki dziś wolę substancji spełnia

Ciągi reakcji w nich znów łamią podniebienia

Miękki jak kaszmir trip, a potem twarda ziemia

Neuroprzekaźnik, film, kręgosłup spięty w stelaż

Widać po twarzy wstyd, co się obnażył nieraz

Mnie się ten spławik śni po nocach aż do teraz

Klatki upalnych chwil wieńczy polarny letarg

A my jak gady w nich – kto wyrwie z odrętwienia?

Kto wyrwie z odrętwienia?

Kto wyrwie z odrętwienia?

Kto wyrwie z odrętwienia?

Kto?

¿Te encanta la letra de Paczka? ¡Compártela con tus amigos!