Letra de Nerval - Zero (POL)

Dziś każdy znak tych ulic wisi jak Nerval na nas

I każdy krok podróży gra mi na nerwach jak krawat

Coś mnie oddala od ludzi, coś mnie od ciebie oddala

Kiedyś się starałem wrócić - teraz się nawet nie staram

Dziś każdy znak tych ulic wisi jak Nerval na nas

I każdy krok podróży gra mi na nerwach jak krawat

Coś mnie oddala od ludzi, coś mnie od siebie oddala

Kiedyś się starałem wrócić - teraz się nawet, nawet!

Widzę planetę, a na niej miliony świateł

Zachłannie walczą o twoją uwagę, lepiej uważaj, bo spadniesz!

Takie więzienie, że fajnie jest ci tu siedzieć i czasem

Popatrzeć jak inni gapie i obojętnie iść dalej

Ja jestem szczurem tych ulic, tu ludzie czynu bez planów

Snują się nocą jak trupy, w dzień torem dla automatów

Zawsze wolałem wariatów i ich kwieciste przemowy

Przysięga złożona diabłu - tego się nie da podrobić

Tego się nie da obejść, chodzę na medal jak Baudelaire

Znowu flanela łopocze, co za wycieczka, mój Boże!

Taka włóczęga się ciągnie prawie jak walka na noże

Miasto jak Mekka, ja krążę - tego się nie da zapomnieć

Szukam jak Košek kodów: znaki, litery i liczby

Zaczynam od paragonów i tablic rejestracyjnych

Niebo to koszmar bogów, grozi im kolaps jak nigdy

Sączy się strach z atomów - pójdziemy spać za nimi

Dziś każdy znak tych ulic wisi jak Nerval na nas

I każdy krok podróży gra mi na nerwach jak krawat

Coś mnie oddala od ludzi, coś mnie od ciebie oddala

Kiedyś się starałem wrócić - teraz się nawet nie staram

Dziś każdy znak tych ulic wisi jak Nerval na nas

I każdy krok podróży gra mi na nerwach jak krawat

Coś mnie oddala od ludzi, coś mnie od siebie oddala

Kiedyś się starałem wrócić - teraz się nawet, nawet!

Już prawie powódź i dalej pada

Mnie woła znowu znajomy pasaż

Staję na rogu, chce mi się płakać

Ojcu Lachaise się znów trafi mazgaj

Ubrany pięknie prawie jak na bal

Cylinder w rękę - stara latarnia

Wchodzę na okno, oczy mi mokną

Strugi na kratach; w ramiona Pana

Rzucę się mocno, to nie sielanka

Z moją podwiązką - Saby, nie Saba -

Zwiąże mnie los, co w pazury złapał

Nie wróci wiosna, nie wrócą lata

W których beztroska na nosie grała

Nie swoją dłonią ten dziwny krawat

Zaczepiam o coś, potem odwracam

Lepiej się śpieszmy - czekają na nas

Guillaume Macabre i Honoré Balzac

Wiem, nie są "naj" jak na epitafiach

Prawda nie raj - ma być ciekawsza

Prawda nie bajka, nie chodzi w maskach

Kończy się farsa, gdy z nią do tańca

Stajesz i rama staje się twarda

Jak żywot starca - to żaden aplauz

Choć biją brawa, gdy ci u gardła

Wisi pirania, gdy ci upadek

Wisi u palta - dobra już skaczę...

Dosyć gadania!

¿Te encanta la letra de Nerval? ¡Compártela con tus amigos!