Letra de Warstwy - Jano Polska Wersja

(Feat. ["Słoń (POL)","Shellerini"])

Jest taka powłoka, spod której nikt nie pokocha

A samotność jest najgorsza, nie zmrużysz oka

Bo widoki masz od taniej koki i mętny wzrok

I chciałbyś wykrzyczeć, niemy krzyk - nikt cię nie słyszy

Podobno rodzą się w ciszy największe plany

Proces poznawania samego siebie, to walka z sobą samym

Czasami zza tej zasłony nie widzą bólu

On skrywa się gdzieś w środku i boi wyjść do tłumu

Za często trzymamy w sobie swoje emocje

I nie widzimy obok cierpienia, tak jest wygodniej

Choć, pewnie chciałbyś otworzyć się też dla innych

Ale z serca musi lód stopnieć, by stało się silnym

Ej, ja wierzę, że los, że - przeznaczenie nie ominie mnie

Bo, przeszedłem już dość, chcę wymazać wszystkie błędy, jak na kartce

Wiesz, zawsze coś za coś, poświęcenie, to nasz największy dar

Weź, nie zmarnuj go, uwięziony w tej powłoce, niczym w klatce

Nie żyję w powłoce z instagramka, jak te idealne parki

Gdzie, nikt nikogo nie bije, nie okrada i nie gwałci

Gdzie, kobiety są jak barbie, pusty plastik i blichtr

A każdy typ jest idealny, ma w chuj kasy i szyk

Jebana wylęgarnia żmij, kładę chuja na kłamców

Wystylizowane fotki, sztuczna miłość dla likeów

W waszym życiu nie ma miejsca dla domowych awantur

Całą waszą szczerość, dziwki, można zmieścić w naparstku

Dla hajsu i dla sławy wielu zżarło, by gówno

Możesz dzieciom wciskać kity, mi nie wciśniesz, ty kurwo

Żaden filtr, ani makeup, żaden kosmetyczny zabieg

Nie jest w stanie wpłynąć na to, jakie mam o was zdanie

Bo czasem życie jest fajne, sam poznałem smak szczęścia

Lecz codzienny stres dojeżdża wszystkich nas, jak anemia

Wasz idealny wszechświat, to oszustwo i kit

Jestem napalmem, który obraca, to gówno dziś w pył

Ej, ja wierzę, że los, że - przeznaczenie nie ominie mnie

Bo, przeszedłem już dość, chcę wymazać wszystkie błędy, jak na kartce

Wiesz, zawsze coś za coś, poświęcenie, to nasz największy dar

Weź, nie zmarnuj go, uwięziony w tej powłoce, niczym w klatce

O tym mówił pewien ogr do osła:

"Sporo musisz zerwać, nim dotrzesz do środka"

A te warstwy, to są blizny po ostrzach

Te wszystkie postawy, zwykła powłoka ochronna

Tu głowy zatrute, jak Odra, chore myśli krążą I nie widać zjazdu z tego ronda

Nikomu samotność nie jest obca

One w środku, to dziewczynki, oni pod tą maską mają chłopca

I nie odezwiesz się do ojca, siostra nie odezwie się do ciebie Wszyscy w swych warowniach

Nic tu typie nie rozchodzi się po kościach

Tym się nasiąka, ale kurwa ile można?

Ej, ja wierzę, że los, że - przeznaczenie nie ominie mnie

Bo, przeszedłem już dość, chcę wymazać wszystkie błędy, jak na kartce

Wiesz, zawsze coś za coś, poświęcenie, to nasz największy dar

Weź, nie zmarnuj go, uwięziony w tej powłoce, niczym w klatce

Ej, ja wierzę, że los, że - przeznaczenie nie ominie mnie

Bo, przeszedłem już dość, chcę wymazać wszystkie błędy, jak na kartce

Wiesz, zawsze coś za coś, poświęcenie, to nasz największy dar

Weź, nie zmarnuj go, uwięziony w tej powłoce, niczym w klatce

¿Te encanta la letra de Warstwy? ¡Compártela con tus amigos!