Letra de Urok - Jano Polska Wersja

O-o, tyle za mną trudnych przejść

Po dnie idąc ciężko wybić się

Musisz liczyć na fart, jak nie dopisuje szczęście

W DNA masz, to na wejściu już

Z tym się rodzisz i bez stresu może wrzuć na luz - nie ma sensu

I tak cię rozliczą tam przy końcu drogi kresu

Bez mercedesu, tych drogich zegarków, lepszych dresów - weź, o jezu

Krótka linia życia, tak wiele do zdobycia

Dlatego oddychasz nawet, jak utykasz

To ta rana się zagoi nawet, jak mocno boli

Szukasz tego, co cię koi i tak bez przerwy

Rzucili na nas urok, ale ten czar nie znika

Bo już dawno temu wyrok zapadł, karmi go fikcja

Wszystko zaczyna i kończy się w twojej głowie

Jeśli wreszcie, to zrozumiesz może wyrwiesz się nareszcie, kto wie?

Świeży wiatru, powiew, poczujesz go na sobie

Zobaczysz, że nieważny jest wcale hajs, a zdrowie

Gdy bliskich w sercu masz, nie tych, co nie mieli czasu

Szkoda nawet na nich nerwy tracić, weź wykasuj

Wielu było, a co, potem wyszło szydło z wora

Ja wierzyłem zawsze w ludzi, a czy oni we mnie? - Chyba pora

Mowią: "to tylko rap", a ja mam misję

Głowy chcę otwierać, teraz na mnie oczy wszystkie

Nie zważać na stratę, jak byłem przy tobie, to będę stał wciąż

Kiedyś sam upadnę, to też mam nadzieję, że podasz mi dłoń

To ludzkie być człowiekiem, a jednak tak trudne, bo tracimy wzrok

Przez to, co obłudne, to z czasem i tak pewnie straci urok

Każdy wdech na śmiech zamieniać i życie kochać

Cały sęk w tym pękł niejeden, kiedy pech go dopadł

Chwilę się poświecił, jak brokat i szybko odpadł

A poświęcił wiele, by oddał, bo to był lot na całe życie

Ale nie idzie wszystko po myśli

Kiedy każdy tylko na zysk patrzy, ci aferzyści

Chciałbyś więcej serca dać, gdzie brak miłości

Odczuwana jest na każdym kroku

W sklepie, czy gdy stoisz w korku

Krzywdzi ludzki wzrok mnie czasem bardziej

Niż zadana rana, zaciska się mocniej gardziel

Nie ma nic gorszego, niż życie w pogardzie

I dlatego róbmy wszystko tak, aby nie marnować cennych chwil

Wielu chciałoby je zabrać nam

Wiedząc, że nigdy nie zwrócą ich

Nie, nie, nie

Nie zważać na stratę, jak byłem przy tobie, to będę stał wciąż

Kiedyś sam upadnę, to też mam nadzieję, że podasz mi dłoń

To ludzkie być człowiekiem, a jednak tak trudne, bo tracimy wzrok

Przez to, co obłudne, to z czasem i tak pewnie straci urok

¿Te encanta la letra de Urok? ¡Compártela con tus amigos!